۱۳۸۸ آبان ۲۰, چهارشنبه

شعر پروین اعتصامی برای جنبش سبز





گویا هشتاد سال پیش پروین اعتصامی جنبش سبز ایران و روند آن را پیش بینی کرده و شعری تحت عنوان "سگ و گرگ" سروده است که امروز به دست جمعی از سربازان گمنام جنبش سبز رمزگشایی شده است. در این شعر سگ نمادی از وفاداری، صداقت و راستی و نجابت است که بصورت میرحسین کروبی (تلفیقی از مهدی کروبی و موسوی) رمزگشایی شده و گرگ در این شعر نماد هر آن کس یا کسانی است که مقابل رای اکثریت ملت ایستاده اند. با درود به روان سبز پروین شعر را بازخوانی می کنیم:

پیام داد سگ گله را شبی گرگی / که صبحدم بره بفرست میمان دارم

گرگ شبی پس از انتخابات به میرحسین کروبی پیام فرستاد که این غایله را بس کن و معترضین را به تمکین و خفقان دعوت کن و بگذار تا کارها در صلح و صفا و آرامش پیش برود که مهمانان عزیزی از روسیه داریم. که اگر این جریان را امروز متوقف نکنی بعدا زمام آن از دستت خارج خواهد شد.

مرا به خشم میاور که گرگ بدخشم است / درون تیره و دندان خونفشان دارم

به فرمان من تمکین کن و مرا به خشم میاور که خودت خوب می دانی هر چند چلاقم اما دندانی خونفشان داشته و در قتل و تجاوزات زنجیره ای ید طولایی دارم.

جواب داد مرا با تو آشنایی نیست / که رهزنی تو و من نام پاسبان دارم

میرحسین کروبی جواب داد که من با تو هیچ آشنایی و دوستی ندارم که تو یک متقلب، رای دزد، متجاوز و دروغگو هستی در حالیکه من امانتدار و پاسدار حقوق مردم این سرزمین هستم. این داستان را هم با تقلب و رای دزدی خودت شروع کردی و من هم تنها یک شخصیت و نماد این جنبش هستم و رهبران واقعی خود مردم هستند که ما هم دنبال آنها افتاده ایم. پس به فرض محال اگر من هم بخواهم کوتاه بیایم مردم کوتاه نمی آیند.

من از برای خور و خواب تن نپروردم / همیشه جان به کف و سربر آستان دارم

من مانند تو نیمی در خواب و نیمی در کنار منقل در حال چرت و نئشگی تن پروری نکردم بلکه همیشه برای این سرزمین و آزادی مردمان آن جانم را کف دستم نهاده ام و سر بر آستان وعده ای دارم که به مردم داده ام.

مرا گران بخریدند تا به کار آیم / نه آنکه کار چو شد سخت سر گران دارم

قریب سی میلیون رای به من دادند تا حافظ حقوق آنها باشم نه آنکه با یک چماق و تشر تو و در حالیکه فضا را سخت تیره و تار کرده ای از زیر بار مسوولیت فرار کنم و به مردم خیانت کنم.

مرا قلاده به گردن بود پلاس به پشت / چه انتظار از این بیش ز آسمان دارم

رای چند ده ملیونی سبز مردم به نشانه افتخار به گردنم آویخته است، چه افتخاری بالاتر از این که منتخب اکثریت قاطع مردم باشم از خداوند دارم؟!

عنان نفس ندادم چو غافلان از دست/ کنون به دست توانا دو صد عنان دارم

در مقابل وسوسه افسونگر قدرت مانند تو از خود بیخود نشدم. می خواستم رییس جمهور این مردم شوم که در اثر بی تدبیری تو اکنون رهبر مردم شده ام و بسیار بیشتر از آن چیزی که قرار بود باشد به دستم رسیده است.

گرفتم آنکه فرستادم آنچه می خواهی / ز خود چگونه چنین ننگ را نهان دارم

گیرم که برای دلخوشی تو و مهمانان روسی ات آنچه را که می خواهی برایت محقق کردم از وجدان انسانی خودم چگونه این ننگ و ذلت و خیانت را پنهان بدارم؟!

هراس نیست هیچگه مرا ز حمله گرگ / هراس کم دلی بره جبان دارم

مرا هیچ هراسی از جنایات زنجیره ای گرگ و خونریزیهای او نیست. هراس و خجالت من از خون مظلوم ندا و سهراب و محسن و دیگران است که هر لحظه بر من نهیب می زنند که مبادا در وظیفه ای که به عهده من است کوتاهی کنم.

هزار بار گریزاندمت به دره و کوه / هزارها سخن از عهد باستان دارم

یادت رفته هزار بار زهره را در دلت آب کردم و آواره کوه و بیابانت کردم. یادت رفته که در حوادث کوی دانشگاه رنگ به رخسار نداشتی و خودت را از ترس خیس کرده بودی؟! یا یادت رفته سر ماجرای قتلهای زنجیره ای چه بلایی به سرت آوردم؟! هزارها سخن از گندکاریهای گذشته ات دارم پس دهانم را باز نکن ای خبیث بدکار.

شبان به جرات و تدبیرم آفرینها خواند / من این قلاده سیمین از آن زمان دارم

این اعتماد مردم (شبان) به من بخاطر ایستادگی در راه اصلاحات و ایستادگی در راه حقوق پایمال شده ملت است. من این محبوبیت را از همان زمانی بدست آوردم که تجاوز و جنایات تو را افشا کردم و در مقابل آن ایستادم.

رفیق دزد نگردم به حیله و تلبیس / که عمرهاست به کوی وفا مکان دارم

اینجا ناگهان جنبه کروبی "میرحسین کروبی" جلوتر می آید و می گوید: مهدی کروبی فرزند احمد رفیق دزد و قاتل و متجاوز به حقوق و ناموس مردم نخواهد شد که عمری است وفادار به مردم و راه آزادی بوده ام و در این راه خواهم ماند ای گدازاده چلاق تازه به دوران رسیده، من به پشتوانه این ملت هاله نور آن بابا را در ماتحتت خواهم شکست تا چهره ات نورانی تر از گذشته شود.

درستکارم و هرگز نمانده ام بیکار / شبان گرم نبرد پاس کاروان دارم

درستکار و شجاع و آزاده ام و به خاطر همینهاست که هر گز در مبارزه بیکار نمانده ام. اگر روزی هم مردم مرا نخواهند می روم دوباره حزب و روزنامه می زنم و باز در راه آزادی فعالیت می کنم. آن را هم اگر نگذارند در هر مناسبت وعده من با ملت تا پیروزی جنبش، هفت تیر خواهد بود که هر حمله چماقدارن تو به من افتخار سبزی است در دفتر زندگیم.

مرا نکشته به آغل درون نخواهی شد / دهان من نتوان دوخت تا دهان دارم

تا از روی جنازه من رد نشوی در مقابل تجاوز و آدمکشی تو سکوت نخواهم کرد و تا زمانی که زنده ام در راه حمایت از حقوق از دست رفته ملت داد سخن خواهم داد و وجود سیاه و کودتاگر تو را رسوا خواهم کرد.

جفای گرگ مرا تازگی نداشت هنوز / سه زخم کهنه به پهلو و پشت ران دارم

این جفا و زخمهایی که گرگی مثل تو در این مدت پس از کودتا به من و ملت ما وارد کرد برای من تازگی ندارد، در زندان ساواک هم استبداد به ما زخمهایی زد، هر چند در مقابل شما خدا پدر آنها را بیامرزد که شما روی ساواک و صهیونیزم را هم سفید کردید.

دو سال پیش به دندان دم تو بر کندم / کنون زگوش گذشتی چنین گمان دارم

برای آخرین بار یاد آوری می کنم تا از یادت نرود که در حادثه کوی دانشگاه و قتلهای زنجیره ای چه بلایی سرت آوردم که جلوی چماقدارانت خودت را خیس کردی. در ثانی مثل اینکه چند تظاهرات ملیونی پس از کودتا و تظاهرات اخیر سیزده آبان از یادت رفته که عکست را پایین کشیدند و شدی کهنه حیض! بماند که شانزده آذر و بیست و دوم بهمن و محرم هم برایت برنامه ها چیده ایم. حالا تصور می کنم آن مناسبتها را فراموش کرده ای که گه خوریت زیاد شده و از جان علیل و آبروی نداشته خود نیز گذشته ای که اینقدر گنده گوزی می کنی.

دکان کید برو جای دیگری بگشا / فروش نیست در آنجا که من دکان دارم

دکان قتل و تجاوز و دزدی و دروغ و خرافه گستری را برو در جاهایی مثل پاکستان و عربستان سعودی باز کن که شاید نزد مردم همانجا خریدارانی داشته باشی، که نزد این قوم کهن آریایی و جایی که چند هزار سال تمدن سخن می گوید برای تو هیچ خریداری در کار نخواهد بود.

۱۳۸۸ آبان ۱۶, شنبه

ارزیابی تظاهرات محله به محله



با برخی از دوستان بالاترینی، بحث داغی داشتیم راجع به تغییر روش های تظاهرات، این مطلب خلاصه و چکیده نظرات میباشد. برای اطلاع بیشتر از نظرات بحث شده به اینجا مراجعه کنید

طرح تظاهرات محله، پس از روز 13 آبان و حجم سنگین سرکوب ها، مطرح گردید. تمرکز شدید نیروهای سرکوب در خیابان های مرکزی شهر و منتهی به میدان هفت تیر، سبب گردید که مردم برغم جمعیت میلیونی، توانایی ایجاد یک تظاهرات پیوسته و متمرکز را نداشته باشند و تعداد دستگیر شدگان و زخمی ها آمار بالایی باشد.
به اختصار به شرح و مزایای تظاهرات محله به محله میپردازم:

تظاهرات محله به محله چیست؟
بر خلاف تظاهر متمرکز که تمامی شرکت کنندگاه در یک محل اعلان شده فبلی حضور می یابند، در این طرح، تعداد محل های شروع بسیار یسشتر میباشد، به طوری که میتوان گفت در هر قطب جمعتی شهر تهران، حداقل یک محل تعیین گردیده است.
مثال:
اعتراضات خیابانی چند سال پیش بعد از بازی ایران-بحرین، و یا دسته جات عزاداری شب های محرم، نمونه هایی از تجمعات غیر متمرکز هستند.

مزایای این طرح:
1- بزرگ ترین عامل عدم موفقیت در طرح تظاهرات متمرکز، تمرکز بالای نیروهای سرکوب در یک محل میباشد. بدیهی است که پخش کردن اعتراضات در سطح شهر سبب میگردد که نیروهای سرکوب نیز پخش گردند و این عامل سبب کاهش توان سرکوبی آنان میگردد.
2- همچنین وقتی اعتراضات محله به محله گردند، نیروهای سرکوب به دلیل آشنایی کم با موقعیت جغرافیایی محل، در مقایسه با ساکنین محلات، از میزان سرگردانی بیشتری برخوردار خواهد بود.
3- توان انتقال لجستیکی نیروهای سرکوب در طرح های غیر متمرکز به شدت کاهش میابد. و حتی در بسیاری موارد، به دلیل اتمام بنزین موتورهایشان، شاید موتور چندان کارایی نداشته باشد.
4- به دلیل نزدیکی محل اعتراضات به محل زندگی افراد، تعداد بیشتری نسبت به تظاهرات متمرکز شرکت خواهند داشت. به طور مثال اگر تظاهراتی در میدان ولی عصر برگزار گردد، تعداد کسانی که از افسریه و میدان خراسان در این تظاهرات شرکت مینمایدد شاید یک به پنج تظاهرات محلی نباشد.
5- به دلیل آشنا بون ساکنین محل، امکان نفوذ نیروهای سرکوب در میان آنان بسیار کمنر خواهد بود و همچنین افراد در باره آزادی و سلامتی هم محلی های خود، حس همیاری بیشتری خواهند داشت.
6- تظاهرات محله به محله، فضای اعتراضی را بصورت پویا و دینامیک در سطح شهر زنده نگاه خواهد داشت، و زمینه بهتری برای اعتصابات و تحصن فراهم خواهد آورد.
7- امکان کنترل یکپارچه معترضین از سمت حاکمیت سلب خواهد شد. میزان خشونت بکار رفته توسط واحد های سرکوب به دلیل نیروی کمتر هر واحد کاهش خواهد یافت وهمچنین به دلیل عدم نظارت کافی از سمت مافوق، تعداد بیشتری از نیروهای پلیس به مردم ملحق خواهند شد.
8- دینامیک و سیال بودن اعتراضات، به دلیل کمتر بودن جمعیت هر محله در مقایسه با جمعیت کلی طرح در تظاهرات متمرکز، علاوه بر سازماندهی بهتر، در صورت اضطرار به راحتی میتوان محل تجمع را انتقال داد
شاید مزایای دیگری نیز برای این طرح بتوان ذکر نمود اما بزرگترین مانع ذکر شده پیش روی این طرح، احساس قدرت داشتن مردم در جمعیت های میلیونی میباشد. جدا از منطقی بودن یا نبودن ارضای این حس، باید بدانیم که در شرایط کنونی، رژیم فرصت به وجود آمدن یک روز قدس دیگر را به هیچ وجه نخواهد داد، پس منطقی است که بخت خویش را در راه های دیگر بجوییم.

نتیجه گیری:
این طرح زمانی موفق خواهد بود و اثرات قابل توجهی خواهد داشت که در کل شهر تهران اجرا گردد. از شمال تا جنوب، از شرق تا غرب باید در محلات بزرگ نظیر آریا شهر، پونک، شهرک غرب، اکباتان، تهران پارس،حکیمیه، رسالت، قلهک، تجریش، ونک، آزادی، انقلاب، ولی عصر، 7 تیر، راه آهن، شوش، مولوی، خزانه، نازی آباد، خراسان، پیروزی، امام حسین ، نظام آباد، ورامین، شهر ری، شهریار، اسلام شهر و ... ...، اجرا گردد.

پیشنهاد:
به منظور ارزیابی و آزمایش این طرح، شاید بهترین پیشنهاد این باشد که پنج شنبه شب ها از ساعت 7-8 در تمامی میدان و مراکز شلوغ شهر، الله اکبر گفتن ها را بصورت خیابانی به اجرا درآوریم.



۱۳۸۸ آبان ۱۴, پنجشنبه

راهکارهای تاکتیکی برای 16 آذر

مقدمه: 13 آبان هم گذشت، با همه دست آوردهای خوب و تجربه های تلخی که داشت، نقطه عطفی تو حرکت جنبش بود. دلیل بسیار ساده هم این است که هم سطح مطالبات خیلی فراتر رفت و انتقاد ها به شخص اول مملکت برگشت. فیلمی میدیدم متعلق به دانشجویان دانشگاه تهران که شعار میدادند مرگ بر اصل ولایت فقیه. خیلی برام امیدوار کننده بود که برخی به جای شعار علیه افراد، شعار علیه سیستم میدهند. این طرز تفکر در نقد سیستم فارغ از شخصیت افراد حلفه مفقودهاصلاح طلبی ایرانیان بود. ولایت مطلقه، یعنی درد اصلی همه ما. من به شخصه با هیچ نوع حکومتی مشکل ندارم، چه میخواد جمهوری اسلامی باشه، چه سلطنت، چه مشروطه و چه جمهوری. هرچند ایده آل شخصی بنده آخری میباشد، اما مهم نکته ایست که تا کنون از دید برخی مغفول مانده بود. این که سطح اختیارات و سطح نظارت و پاسخگویی هر نهادی متناسب باشد. به نظر شخصی بنده باید بیشتر در نقد ولایت فقیه مطلقه ای که پاسخگو نیست، بنویسیم و بحث کنیم. و به همین دلیل به نظر بنده 13 آبان نقطه عطفه این مبارزات بود، چون شعارهایی در نقد مشکل اصلی پرداخته شد و امیدوارم فضای نقد در این باب بیش از پیش باز شه. جدا از همه این موارد، باید به فکر آینده بود، نزدیک ترین تاریخ برنامه بعدی اعتراضات 16 آذر میباشد که برخی از هم اکنون به پیشواز آن رفته اند. بنده به عنوان عضو کوچکی از این حرکت میلیونی مردم، ضعف هایی در تاکتیک های مورد استفاده میبینم که سبب گشته سرعت گسترش جنبش ما چندان مطلوب نباشد. به همین دلیل راهکار هایی که به ذهنم میرسید را در سه دسته کلی طبقه بندی کرده ام، تا فعالین جنبش پیشنهادات خود را عرضه دارند تا در نهایت بتوانیم، حرکتی محکم تر را این بار پی ریزی نماییم


1) یکی از بزرگترین اشتباهات ما این بود که اونوقتی که پتانسیل خیلی خوبی داشتیم نرفتیم سراغ قدم های جدی تر. اگه همون بعد انتخابات که مردم میلیونی در صحنه حاضر بودند، رفته بودیم تو فاز تحصن و اعتصاب، حکومت فلج میشد. الان هم خیلی ها از تظاهرات تکراری، خسته شدن و باید حتما به فکر قدم های جدی تر باشیم. مطمئن باشین که تبلیغ یک حرکت جدی تر، نفرات بیشتری رو به خیابون ها میکشونه. به نظر من از الان باید تبلیغات رو ببریم به سمت این که مثلا 16 آذر حتما اعتصاب سراسری رو عملی میکنیم. از بازخورد این پیشنهاد بخوبی میشه استقبال رو سنجید و برنامه رو جلو برد. اما اگر باز مثل قبل خودمون هم تا لحظات آخر ندونیم قراره چیکار کنیم و شرایط رو بسنجیم، باز همین آش و همین کاسه.

2) باید فعالین جنبش شدیدا ارتباطات خودشون رو با نماینده اصناف و گروه ها زیاد کنن. نماینده احزاب، نمایندگان دانشجویی، نماینده کارگران مخصوصا اون هایی که حقوق نگرفتن. نماینده معلمین و نمایندگان فعالین قومیتی، نمایندگان بازار و نمایندگان سندیکای شرکت واحد .در این صورت اگه توافقی حاصل بشه، میشه روش خوب مانور داد. اعتصاب بدون شرکت بازار و کارگران معنایی نداره، مخصوصا کارگران صنعت نفت. برای ترویج فکر اعتصاب در بازار، میشه از الان تا 16 آذر هر هفته سر یک ساعت مشخص، مردم برن بازار و بدون خرید، از بازاری ها بخوان که 16 آذر به مردم ملحق بشن و بازار رو ببندن. اگه چند بار تکرار شه، ترس بازاری ها هم میریزه، چه بسا بین خودشون هم کسایی دست بکار شن که مقدماتی تدارک ببینند.

3) بزرگ ترین مشکل تاکتیکی جنبش تو این 5 ماه بعد انتخابات این بوده که مسایل معیشتی طبقات پایین جامعه رو نادیده گرفته و اگه باز هم از طرف پایین دست حمایت میشه یا بخاطر حرف های قبل انتخابات پیرامون تورم ها و دروغ گفتن های احمدی نژاد بوده و یا به خاطر خشم و کینه از رژیم. در حالی که جنبش چندان نسبت به حقوق نگرفتن ها، بی پولی ها و تورم و مشکلات این بخش عظیم جامعه مخصوصا تو شهرستان ها توجه نکرده. باید همیاری اجتماعی بین اعضای جامعه افزایش پیدا کنه. مثلا برای کارگرهایی که ماه ها حقوق نگرفتن، پول جمع کنیم و براشون یا مواد خوراکی مثل برنج و روغن بخریم و یا به نماینده هاشون بدیم که بینشون تقسیم کنن.



۱۳۸۸ آبان ۱۳, چهارشنبه

ربودن یکی از دانشجویان دانشگاه شریف از مقابل درب منزل

عده ای ناشناس دیشب، 12 آبان ماه، با مراجعه به منزل یکی از دانشجویان دانشگاه شریف به نام امین وطانی ، وی را ربودند. خانواده ایشان هم هیچ خبری از سرنوشت این دانشجو و محل بازداشتش ندارند.